Duitse première 😂
Het is zover.
Na ruim 25 jaar vouwwagenplezier hebben we eindelijk de vakantieknoop doorgehakt.
We hebben een caravan.
Oftewel: we zijn officieel doorgeschoven van avontuurlijke kampeerders naar mensen die praten over kogeldruk.
Of misschien gewoon: we worden oud. 😂
Maar geloof me… daar ging wat aan vooraf.
Volgens mij hebben we, of beter gezegd: ik 😉, de afgelopen jaren ongeveer 60.000 caravans bekeken.
Gewikt.
Gewogen.
Nog een keer gekeken.
En weer afgehaakt.
Beurzen bezocht. Dealers afgestruind. Bedden, zitgroepen, opbergvakken, gewicht… alles kwam voorbij.
En natuurlijk de belangrijkste vraag:
Hoeveel pitten heeft het gasstel?
Hoezo moet ik pitten, kan er geen inductie in? 🤭
Ik wilde maar één ding:
“Gewoon een klein, handig, schoon, fris ruikend en vooral héél gezellig caravannetje.”
Geen gevaarte van twaalf meter waar je een postcode en vaarbewijs voor nodig hebt.
Gewoon kneuterig.
Maar eerlijk is eerlijk…
Onze vouwwagen was na 25 jaar natuurlijk wel perfect.
Alles had z’n plek. We wisten precies welke bak waar moest, welke haring handig was en hoe je in tien minuten een compleet vakantiehuis neerzette.
En slapen onder tentdoek?
Dat blijft magisch.
Dat gezellige, kneuterige campingleven… daar kan weinig tegenop.
Misschien duurde het daarom zo lang.
Onze vouwwagen was allang geen kampeerspul meer.
Het was cultureel erfgoed.
Maar afgelopen winter was het dan toch zover.
Besluit genomen. Caravan gekocht.
En toen begon het hele circus opnieuw.
Wat is handig? Waar moet alles? Welke voortent? Luifel? Mover? Welke indeling?
Serieus… er zijn meer keuzes voor een caravan dan voor een huis.
Een paar weken later mochten we haar ophalen.
Daar stond ze dan.
Een beetje onwennig op de oprit.
Nog niet echt van mij…
Dus ja…
Kussentjes erin.
Borden op tafel.
Kaarsjes erbij.
En langzaam begon het toch een beetje mijn, o ja, óns 🤭, caravannetje te worden.
Dit alles speelde zich af in het voorjaar.
En toen kwam de volgende vraag:
Waar gaan we eigenlijk heen?
Onze vouwwagen kende eigenlijk maar één bestemming:
Plankgas naar Zuid-Frankrijk.
Altijd dezelfde camping.
Zee. Zon. Stokbrood.
Maar voor een eerste proefrit met zo’n sleurhut vond ik Zuid-Frankrijk toch wat ambitieus.
Dus bleven we wat dichter bij huis.
Geen stokbrood.
Brötchen. 😉
En ja… inmiddels hebben we ’t caravannetje dus zelfs al een keer uitgeprobeerd.
Stiekem.
Zonder blog.
Want soms moet je eerst zelf even ontdekken of iets wel écht leuk is voordat je het internet ermee lastigvalt. 😂
En weet je wat?
We zijn zelfs weer heelhuids thuisgekomen.
Al moet ik zeggen: bij aankomst op de camping voelde het wel even alsof we met ons kneuterige hutje per ongeluk op een camperbeurs waren beland.
De een nog groter dan de ander.
Dus nee…
Misschien zijn we helemaal niet oud en grijs.
De caravan is gewoon het nieuwe 40.
En blijkbaar zijn we hartstikke hip. 😂
Op naar Zuid-Frankrijk! 🇫🇷
Maar dan nog even dit…
Wie zich afvraagt waarom er ineens een cameraploeg ons caravannetje stond te filmen…Haha. Hebben wij weer.
Op de terugweg, terwijl mijn man na het tanken naar binnen was om af te rekenen, stond er ineens een Duitse tv-ploeg op mij te wachten.
Een actualiteitenprogramma van de WDR, over het Pinksterweekend.
Of ze mij mochten interviewen.
Ik, in mijn allerbeste steenkolen-Duits:
“Ich sprech kleine Deutsch…” 😂
Waarop de verslaggever doodleuk zei:
“Ich verstehe Sie doch prima. Ich kann auch ein bisschen Niederländisch.”
Tja… daar ging mijn excuus. 😂
Ik probeerde nog:
“Aber ich glaube, mein Deutsch ist nicht so gut…”
Maar inmiddels stond die camera al bijna voor mijn neus.
Dus zei ik maar:
“Vielleicht mein Mann?”
En daar waren we het in ieder geval snel over eens. 😉
Dus wachtten ze samen met mij totdat mijn man terug was. Die was ondertussen rustig nog even koffie gaan halen.🫣
Uiteindelijk kwam hij terug en werd het toch nog een heel gesprek over onze eerste reis met de caravan.
En zo stond ik daar ineens, met mijn steenkolen-Duits, voor een Duitse camera.
Ik als crisiscoördinator natuurlijk meteen volledig in mijn element. 😂
onverwachte situatie, vreemde taal, camera erop… geen probleem. 😂💪🏻🫣
Alleen jammer genoeg hebben we het item nooit meer terug kunnen vinden.
Dus helaas geen Duitse tv-première van ons caravannetje hier op de blog.😂
