Afgelopen zondag kwam een buurtgenoot mij een bloemetje namens de kerkgemeenschap van Gasselte brengen. Ik ben zelf niet kerkelijk. Mijn ouders en mijn opa en oma’s waren het ook niet. Of ik respect heb voor degenen die dat wel zijn? Vanzelfsprekend zou ik zeggen. Of iemand nu naar de kerk gaat, moskee, synagoge etc etc het is mij om het even. Iedereen moet doen waar hij/zij zich prettig bij voelt.
Maar ik heb wel grote moeite met geloof, in welke vorm dan ook, als instituut. Bijvoorbeeld de katholieke kerk die het gebruik van condooms op zijn zachts gezegd nog steeds demotiveren. Ook heb ik grote moeite met mensen die zich verschuilen achter een boek, als ze aangesproken worden op hun gedrag of uitlatingen. “Ik handelde naar de bijbel, koran etc etc. “. Zoveel conflicten komen naar mijn mening voort uit het geloof.
Een katholieke school, een joodse school, een openbare school, christelijk onderwijs, een islamitische school etc etc. Waarom niet allemaal naar dezelfde school? Waarom niet van jongs af aan samen opgroeien. We hoeven niet gelijk te zijn, gelijk te denken, of het altijd eens te zijn met elkaar, juist niet. Van de verschillen kun je alleen maar leren. Zolang we elkaar maar gelijk behandelen, welke achtgrond iemand ook heeft.
Dus ondanks mijn zeer grote aversie tegen het geloof als instituut, dank ik de kerkgemeenschap van Gasselte hartelijk voor dit gebaar. Omdat iedereen bloemen krijgt die in het ziekenhuis heeft gelegen of lang ziek is ongeacht geloof, afkomst, sexe, of politieke voorkeur. Gewoon een aardig gebaar, waarvoor hartelijk dank.