Al jaren schrijf ik een vakantie blogje. Niet met een doel. Geen schrijver in mij die ooit ontdekt gaat worden. Gewoon een beetje van me afschrijven. En blijkbaar vinden sommige mensen dat nog leuk om te lezen ook. 😉
Want zodra de vakantie eraan komt, begint het.
“Ohhh, heerlijk! Vakantie! Waar gaan jullie naartoe?”
En dan begint het gesodemieter.
Want laten we eerlijk zijn: ik vind vakantie misschien wel het meest overgewaardeerde onderdeel van het jaar.
Je moet weg. Je moet genieten. Je moet het heerlijk hebben. En als je thuiskomt moet je vooral zeggen:
“Ohhh, het was zó fijn!”
Nou… laat mij eigenlijk maar gewoon thuis.
Want ik heb heimwee.
Naar mijn eigen bed. Mijn eigen wc. Mijn eigen koffie. Naar gewoon mijn thuis en mijn mensen.
En ja… ook mijn collega’s om me heen. 😉
Maar ja… ik heb ook een gezin.
En die willen blijkbaar weleens het huis uit. 😉
Ik ben de moeilijkste niet, maar ik heb al jaren één belangrijke voorwaarde:
We gaan alleen weg als we onze eigen spullen mee kunnen nemen.
Meer dan 25 jaar was dat onze trouwe vouwwagen.
Maar…
niet schrikken.
Dit jaar is alles anders.
Er is een caravan.
Jawel.
Een caravan.
En daarmee begint dit jaar dus niet alleen onze vakantie, maar ook een compleet nieuw hoofdstuk in het gesodemieter.
Wordt vervolgd… 😜
