Home

Veertig, “dan begint je leven pas echt”, hoor ik veel om mij heen zeggen. Menig 40-plusser beaamt dit en spreekt me bemoedigde woorden toe. “Met 40 ben je volwassen”, helaas ben ik dat al lang, te lang misschien?  Zou ik daarom nu rondlopen met soms meer vragen dan antwoorden over het leven?

Verhuizen
Ik was 14 toen mijn ouders aankondigden dat we gingen verhuizen. Een hogere functie bij de politie betekende ook een nieuwe standplaats. Dus verlieten we de dienstwoning naast het politiebureau in het mooie Diever, om voor het eerst in een `gewone` woning te gaan wonen in Gieten. Ik herinner me nog dat we de eerste keer gingen kijken, als puber groots mopperend achterin de Opel Kadet, wat vond ik het een belachelijk dorp. In niets kon het tippen aan het mooie Diever waar ik een zorgeloos leventje leidde op dat moment. Ik had het naar mijn zin op de plaatselijke school en had het goed samen met mijn vriendinnetje. Na veel gemopper, maar wel een hondje te hebben afgedongen samen met mijn zus, werd uiteindelijk de verhuiswagen ingepakt. De mooie kleine school in Diever, werd verruild voor een megagrote school in Assen.

In 1 seconde werd ik volwassen
Maar gelukkig kreeg ik zoals mijn ouders al voorspelden, inderdaad snel nieuwe vriendinnen. Als je zo halverwege het schooljaar, alleen in een nieuwe klas komt is dat best doodeng, maar een meisje toonde zich direct behulpzaam. Ze bleek ook in Gieten te wonen en al snel namen zij en de overige Gietenaren, een stuk of vijf, mij op in de groep. Het klikte direct tussen ons, ik had een nieuw vriendinnetje. We fietsen altijd samen naar school, die ene dag niet…die ene dag  kwam zij om het leven bij een verkeersongeluk op weg van school naar huis, ik werd die dag volwassen.

(te) serieus
Het zorgeloze bestaan was voorbij. De eerste keer dat je beseft dat het leven soms zo verdomd oneerlijk is. De vraag, “waarom fietste ik die dag niet mee?” tolde jaren door mijn hoofd. Ieder jaar denk ik aan haar op mijn verjaardag en bij ieder Abba nummer wat voorbij komt, haar lievelingsgroep. Zij is nog altijd 14, tot op de dag van vandaag. En ik word 40 en zit daar over te mutsen. Ik schreef het al eerder, ik was altijd meer dan serieus, een voorbeeldige leerling, een harde werkster en vanzelfsprekend leverde ik de boekverslagen op tijd in en raffelde het niet af met een uitrekseltje. Geen wilde vakanties met vriendinnen maar hard werken in de supermarkt. Het verklaard misschien waarom ik nu soms zo’n moeite heb om in een vast stramien te leven. Maar met inmiddels een volwassen wordend gezin om me heen ontkom ik daar soms natuurlijk niet aan. Mega trots ben ik op die twee meiden…12 en 14 nu, hoop dat ze nog heel lang kind kunnen blijven.

Minder onzeker
Tja, na een jaar ertegenaan te hikken, ben ik nu dus 40, misschien tijd om eens wat vaker minder volwassen te zijn. De touwtjes eens wat vaker te laten vieren, vaker los laten, maar wel met de zekerheden van een veertig jarige. Eindelijk durf ik minder onzeker in de spiegel te kijken. Ondanks dat de zwaartekracht laat zien waarom ik regelmatig naar de Hunkemöller moet en dat aan mijn buik duidelijk zichtbaar is dat daar 12 jaar geleden een meisje van 9.5 pond in rond voetbalde.

Die 40 heb ik in ieder geval te pakken, nu tijd om wellicht wat vaker gewoon te doen en eens wat minder vaak na te denken?

5 thoughts on “OK, ik ben dus 40, en nu?

  1. Pingback: Tweets that mention OK, ik ben dus 40, en nu? « BiancaHabing's Blog -- Topsy.com

  2. 40 is een punt in je leven, net zoals de dertig en alle tientallen die er nog zullen volgen.
    40 is ook een punt waarop je dus toont dat er een terugblik mogelijk is. Er is iets waar je trots op kan zijn en er is nog zoveel wat er komt waar je naar uit mag kijken.
    Volwassen is maar een betrekkelijk begrip. Een rondvraag in mijn vriendenkring deed mij beseffen dat een ieder zich nog steeds ergens tussen de 25 en 30 voelt. En dat is mooi.
    Zelfs mijn schoonmoeder van 82 voelt zich nog steeds 30, alhoewel al ze opstaat, zo zegt ze, de overige 50 jaar er wel bij voelt komen.
    Welkom bij de 40+ club en geniet ervan

  3. Leuke site!. Er zijn nog weinig goede sites over dit onderwerp te vinden.
    Ben blij met jullie toevoeging!
    Ik kan helaas geen bookmark aanmaken naar biancahabing.wordpress.com in Firefox. 🙁 Weten jullie hoe dit komt?

    Groetjes Barbara

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *