Home

Ineens is het moment daar waarvan ik wist dat het eens zou komen. Gisteravond verloor ik de man bij wie ik altijd terecht kon en van wie ik zielsveel hield.
Hij had altijd een antwoord. Een dierbare missen komt altijd te vroeg.
In familielijn een oud oom, beide nog aangetrouwd ook, maar gevoelsmatig mijn 2e vader sinds mijn 15e.
Hij heeft een prachtig leven gehad. Als er iemand leefde naar zijn hart dan was hij het, een wijs man met een heel groot hart. Wat zal ik hem verschrikkelijk missen….

11 thoughts on “En dan is het stil…

  1. Sterkte Bianca. Toen ik mijn vader verloor (ik was 19) stortte mijn wereld ineen. Nu 23 jaar later denk ik nog elke dag aan hem. Af en toe met een traan. Een tweede vader missen doet ook heel zeer. Denk aan je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *