Home

Heel veel mensen die iets vinden van iets.
Sommigen verlangen stilte, anderen schreeuwen.
Anderen vinden daar dan weer iets van.

Medeleven is ook het ervaren van je eigen geluk, ik schreef daar eerder al eens een blog over. Dat je blij bent dat het jouw niet trof en dat je daar haast schuld gevoelens over krijgt.

Ik was 14 toen mijn vriendinnetje omkwam bij een ongeluk.
Ik was een uur eerder vrij en we fietsten dus niet samen.
Dat was de eerste keer dat ik de tegenstrijdigheid van gevoelens zo intens ervoer.

Soms word ik op mijn werk geconfronteerd met ernstig leed bij patiënten en hun familie.Maar dat neemt niet weg dat ik bij thuiskomst dezelfde avond wel gewoon kan genieten van mijn eigen leven. Dat heb ik wel moeten leren, gaande weg.

Verdrinken in het leed van een ander, helpt de ander niet.
Want bij medeleven zijn we in mijn ogen vooral bezig met de reflectie van wat gebeurde op ons zelf. Ook proberen we de “waarom vraag” te beantwoorden en is er vaak het “hadden we maar” gevoel.

Hulpverlenen, rouw,nazorg, onderzoek, rapporten, discussies allemaal in de hoop een volgende rouw of ongeluk te voorkomen. Natuurlijk moeten we leren van iedere trieste gebeurtenis of ongeluk. Maar niet alles is te voorkomen, eerlijk, of verklaarbaar, helaas.

In dagen als deze komt de term rouw deskundige weer vaker naar voren, alsof daar een draaiboek voor is? Is dat juist niet iets heel persoonlijks? Ik zie dat mensen zich ergeren aan elkaar, omdat velen op verschillende wijze uiting geven aan intens verdrietig nieuws. Mensen die zich ergeren omdat sommigen er juist niets over zeggen. Mensen die bepaalde dingen wel en andere zaken juist weer niet gepast vinden. Mensen die dingen zeggen zonder de achtergrond te kennen.

Maar gelukkig kan dat in ons land, gelukkig heeft iedereen de vrijheid uiting te geven aan zijn gevoel of mening. Soms vraag ik me wel of je deze vrijheid altijd moet gebruiken en of we ons altijd realiseren met wel doel we dat dan doen?

Woorden waarmee je worstelt, schrijf je ze wel of niet?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *