Home

In de vakantie begin ik de dag vaak met een strandwandeling. Nog heerlijk rustig en koel. Het is fijn wakker worden met wind om de kop, een mooi begin van de dag. Tevens overigens ook absolute noodzaak om mijn rug weer uit de kreukels te krijgen. Want het is natuurlijk gekkenwerk! Ik had ook drie weken lang heerlijk kunnen uitslapen in mijn volledig aangepaste peperdure bed thuis. In plaats met belachelijk vroeg wakker worden op mijn volledig naturelle luchtbed in Frankrijk. Inclusief peperdure rugmassage door die belachelijke hobbels in deze bedden, echt deze meest slechte uitvinding ooit. Maar de beroerde nachten zorgen er ook voor dat ik extra uitkijkt naar ochtendzon en kabbelende golfjes, hoeveel ontspanning wil je hebben. Dus ook dit jaar loop ik niets vermoedend ’s morgens op mijn slippertjes in mijn vakantiekloffie naar het strand.

Maar links en rechts word ik ingehaald, door zowel dames als heren. Ze hebben hardloopschoenen aan en fel gekleurde shirtjes. Mijn god, op straat heeft het nut, zodat je opvalt in het verkeer. Maar wie wil je hier waarschuwen? De meeuwen, de haaien? Het is ronduit een idioot gezicht, ze rennen als lichtgevende pionnetjes langs de waterlijn en maken iedere keer een debiel sprongetje maken om de golven te ontwijken. Die hippe stappers mogen natuurlijk niet nat worden.

Ook zijn ze allemaal volledig GPS afgesteld, getuige de telefoons om de armen en de oortjes. Ja, zo’n strand-route is ook erg ingewikkeld. Die hartslag etc. kan ik je zo ook wel vertellen, die gaat omhoog als je rent. Zou het zijn om de muziek? Ook zonde, mooier dan zeegeruis is er niet.

Dan komt er zo’n Franse Don Juan aanlopen, je kent ze wel. Overmatig bruin, te witte tanden en geen gebrek aan zelfvertrouwen. Ik probeer zijn blik te ontwijken en mijn ogen volledig te richten op een dobberende meeuw. ‘Bonjour madame sport aussi?’ Shit, heb ik weer. Ik kijk nog even om me heen kijk of hij mij echt bedoelt. ‘Non je marche gewoon. Je ne participe pas de enorme fuss de vacances fitness.’ Hij moet hard lachen en heeft volgens mij geen idee wat ik zeg. ‘That only idiots run on the beach, wilde ik nog bijna aanvullen, maar ach hij kan er ook niets aan doen dat ik me groen en geel erger aan die vakantie-fitness hype. Ook kan hij het niet helpen dat hij leidt aan overmatig testosteron aanmaak met als gevolg een volledig overbodig instinctief jacht gedrag. Maar laat ik nou net dat overjarige kipje zijn die de vloer aanveegt met dit soort haantjes gedrag. Hij loopt volledig bezweet verder. Hmmm Ik geloof er niks van dat het allemaal zweet is, denkend aan de douche bij de opgang van het strand.

Het mag duidelijk zijn dat ik in mijn kortebroek, t-shirtje en slippertjes in de hand volledig uit de toon val op het strand deze morgen. Ik passeer een vrouw die net als ik gewoon stevig doorwandeld. Zij is echter volledig gekleed in een knalroze sportoutfit. Zij sport en ik maak een gewoon een ochtendwandeling-etje. Ik verdenk haar er trouwens van dat zij de telefoons om haar armen, ze heeft er twee, gewoon gebruikt om haar anders schuddende ‘kipfilets’ onder haar bovenramen te verbergen.

Ik loop door en geniet van de zee, maar dan als ik even verderop kijk geloof ik mijn ogen niet. Ik zie een groep zitten op het strand, ze zitten in kleermakerszit met de handen in Boeddha-houding. Ze zitten in een kring met de ogen dicht. Als ik dichterbij loop hoor ik de leider praten. Stereotiep grijs lang haar met vlechtjes en ’n doek om de kop. Zowel mannen als vrouwen. Na veel ‘gehum’ enzo gaan ze met de handen door het zand. Ik geloof gewoon niet wat ik zie. Maar ik voel te veel gene om ze rechtstreeks te fotograferen. Daarom doe ik op gepaste afstand net alsof ik selfie maak -met eem beetje stiekem- de groep per ongeluk op de achtergrond.

Zouden ze weten als je gewoon je ogen opendoet en je benen onder je gat laat bewegen in plaats van erop gaat zitten, dat het werkelijk het meest ontspannende ooit is? In plaats van je voeten te knopen, je ook gewoon in de waterlijn kunt lopen en kop dicht. Geen gehum of gezang, gewoon luisteren naar de vallende golven.

Had de rennende Fransman net nog te veel hormonen, deze mannen zijn echt volledig van de leg. Ik ben zo in gedachten door alles wat ik zie dat ik bijna op een gigantisch kwal stap. Nou, doe me dan maar die kleurrijke Fransman in plaats van die softe kleurloze slijmerige retraite goeroe, brrr.

 

Nb Dit is vakantie blog deel 5. Deze blogs zijn getikt op mijn telefoon, dus vergeef me de tik- en andere foutjes.

Vakantie Blog deel 1 Vakantiecrisis

Vakantie crisis

Vakantie blog deel 2 Inpakstress

Inpakstress

Vakantie blog deel 3 Route Soleil

Route du Soleil

Vakantie blog deel 4 Waar zijn de echte mannen gebleven? http://www.biancahabing.nl/blond-denken/waar-zijn-de-echte-mannen-gebleven/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *